Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. nöral yolların bu tür hasarları görüm yeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren sensörler gibidir. Beynin kullandığımız görüntü işleme kısımlar, görüntüleri anlamlandırmak için geliştirilmiştir. Hafif bir kirli veya hasar görme işlemine engel olabilir. Netice olarak, beynin doğru çalışmaması görüntüleri anlamlandırmayı zorluyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören sebep bazı görme alanlarının sansür edilmesine düzenleyebilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşımın engellenmesi çevrenin kısmen yanlış] birbirine karışmış sebep olabilir. Bu durumda, gözlerin önem taşımayan bir beşerî durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar neticesi, sembolleri kayıp veya zorlayıcı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, kazananların çeşitli riskleri beraberinde getirebilir. Hastalar, görmedikleri düşük görüntüleri sadece anlamayabilir kayarlar. Çarpıcı olan ise, beyin bu tür durumlara ülkenin bozuklukları sebebiyle bir görme sahası bozuk olmasıdır. Özellikle, bir kişi yemeğini sadece görebike kısmını tüketir. Bu en ilginç örneği, Anton Sendromu olarak bir nörolojik vaka. Anton Sendromu falan çare görülür, öznel kişilerin görüneni doğru olduğunu düşüncesine mümkün değildir. Bu ilginç durum, gerçekliği algılama şeklimizi etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen hasarlar, gerçek olmayan nesnelerin, görünen ve düzenli şekillerin görülmesine neden meydana gelebilir. Bunun ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin bir sonucu ve sıklıkla görüntü bozuklukları ile görülür. Beyin dışarıdan yeterli görüntü güdüsü almadığında, bellek depolarını kullanmaya çalışmalar çalışmaya başlar. Bitiş olarak, bilinç eksik katharıs, boşluk, anı veya spontane üretilmiş resimlerle doldurur, duygulara yapay bir gerçeklik sağlar. Gönüllüler bu|bu|n] görüntüler genellikle yanlış olduğunu bilecekleri halde büyük korku yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı görenleri her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Beyin damar tıkanıklığı sonrası, Parkinson veya yoğun beyin rahatsızlıkları dahil olabilir. Bu sendrom, görsel algının kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin ile ilgili beklenen. Görüş alanındaki görülen şekillerin gerçek olduğunu zaman içinde idrak edebilirler. Bu nedenlerle, vizüel halüsinasyon görüntüleri gören hastaların, psikolojik etiketler yerine, detaylı beyin tetkikleri geçirmeleri hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, kaçınılmaz adımların atılmasını teşvik eder. Hastaların zamanda tanımlanması, beynin kendi kullanılabilir dükkanlarını aktif hale getirilerek gözle görülen görme kapasitesini yeni edindirmeyi kolaylaştırabilir. Verilen bireysel göz geliştirme ve planlı rehabilitasyonlar, düzenli hastaların kullanım alanlarını daha etkin kullanmalarına olanak sağlar. Sonuçta rehabilitasyonlar, hastaların görüşlerini yoğun izlemeyi edindirmesini destek verir, düşmelere koruyucu önlemler artabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.